Recensie - Roué is een aardige moraalridder
Artiest:
Roué VerveerVoorstelling:
Voorwaardelijk vrijBron:
De StentorAuteur:
Marion GroenewoudDatum:
21 sep 2008
Hij is hartstikke blij met een uitverkochte grote zaal. Dit was hem nog niet overkomen. “Het gaat goed met mij. Ook zakelijk. Maar het gaat zo goed dat ik bang ben het allemaal kwijt te raken.” De 35-jarige Roué Verveer is angstig. Dit gevoel benoemt hij meerdere keren in zijn anekdotes en levenslessen. Bang voor pedoseksuelen die niet met hun handen van (zijn) kinderen kunnen afblijven, maar ook huiverig dat anderen hem beschuldigen van seksueel misbruik. “Je moet zo uitkijken tegenwoordig.”
Verveer houdt zijn overwegend jeugdige publiek graag op het goede spoor. Als een bevlogen dominee, met het charisma van Obama, vertelt hij ons hoe we moeten leven. Hij geeft mooie inzichten in de verschillen tussen mannen en vrouwen. En deze cabaretier met Surinaamse wortels neemt ook het integratievraagstuk soepel mee in zijn verhaal. Verveer erkent het ruiterlijk, hij is een moraalridder. Dat kan in deze tijd op zich geen kwaad. Er valt genoeg bij te stellen in de maatschappij.
Maar de goedbedoelde doceertoon gaat wel ten koste van de humor en originaliteit. De grappen zijn over het algemeen te mager. Dat maakt ‘Voorwaardelijk Vrij’ tot een serieus en langdradig programma. Ook besteedt Verveer opvallend veel tijd aan zijn vriendschap met Najib Amhali. Hiermee zwakt hij zijn eigen positie af. De sympathieke verteller heeft de handen vol aan zichzelf. Nu als geëngageerd cabaretier maar het is duidelijk dat Verveer meer ambities heeft. Met zijn geestdrift en overtuigingskracht zou hij in de politiek niet misstaan.

