Het beste (en vrijwel enige) komische duo van deze generatie is Ter Bescherming van de Jeugd. Dries Heyneman en Tim Goditiabois brachten vier scènes en twee liedjes uit hun voorstelling California en ze deden dat met nog meer vakmanschap en zelfvertrouwen dan enkele maanden geleden op de première (DS 19/1). Met verve doorprikten ze de sketches en illusies die ze zelf opbouwden, Heyneman almaar beter in zijn rol van underdog, de vermagerde Goditiabois als onverstoorbare aangever. Ter Bescherming van de Jeugd bestaat ongeveer even lang als Cabaretten en is er in die tijd minstens even sterk op vooruitgegaan.
Cabaret voor beginners
Brigitte Kaandorp gaat al veel langer mee (DS 17/4) en speelt cabaret op een niveau waarvan de meeste Vlaamse komieken alleen maar kunnen dromen. De gevierde Hollandse cabaretière presenteerde in Gent een hilarische cursus cabaret voor beginners, schijnbaar onzeker en onhandig, maar net daardoor onweerstaanbaar. Ze stoeide wat met Vlaamse woorden (lekstok) en rekwisieten, haalde een toeschouwer op het podium om haar tips te illustreren en hield de MLF-mannen in het publiek stil met een frisse borrel, een gore bak en een vrouw met een kale kut.
Jammer dat deze vrouw pas onlangs heeft besloten om ook in Vlaanderen te komen spelen. En dat wij het nog altijd moeten stellen met Els de Schepper, die samen met vele andere komieken in de zaal zat — als persoon even boeiend, intelligent en zelfrelativerend als Brigitte Kaandorp, maar op het podium nooit zo naturel en ontspannen.
Oerdegelijke grappen
De ster van de avond was toch Gaston Berghmans (84), niet zozeer omdat hij het publiek het luidst liet lachen, maar omdat we met z'n allen nog eens konden zien wat voor een ongelooflijke vakman hij eigenlijk is. Timing, mimiek, beweging: alles klopte perfect in zijn korte set. Het waren ouderwetse maar oerdegelijke grappen die hij vertelde, kleine maar fijne observaties die hij uitbeeldde, op maat van zijn gevorderde leeftijd. Gaston gaat golfen. Gaston gaat op reis met de bus. Gaston in het nudistenkamp.
‘Humor en ontroering liggen vlak bij elkaar', zei hij op het einde, en daarvan was zijn optreden het beste bewijs. Niet in het minst omdat hij Leo Martin had meegebracht, overleden in 1994, maar voor zijn kompaan nog altijd voelbaar aanwezig op de planken. Het was de eerste keer dat ik tijdens het optreden van een komiek een traan heb weggepinkt, en niet van het lachen.
Cabaretten, nog tot 10 mei in Capitole, Gent.

