In deze voorstelling van tranen en een knipoog, vraagt Khadija deze man netjes afscheid van haar te komen nemen. Khadija Massaoudi heeft voor thema afscheid gekozen omdat ze het zelf een fascinerende fase vindt.

Iets wat heel mooi begint, verandert in een liefdesgevecht/mindgame. Hij gaat niet helemaal voor haar maar laat haar ook niet helemaal gaan. Het is fascinerend hoe een sterke en heldere vrouw, in dit geval Khadija, dan verandert in een kwetsbare en verwarde vrouw. 

“ Khadija is nu een beetje in de war…Khadija dus…is een totaal andere vrouw dan ik.

Maar ze is wel onderdeel van wat ik zou kunnen zijn maar dan uitvergroot. Ik kan me niet voorstellen dat ik in die situatie zo zou handelen; op hem zitten wachten, mezelf volproppen met chocola, mezelf kwellen met zielige muziek en films. En eh, ik zou echt nooit z'n hyves pagina bezoeken om zijn krabbels te bekijken en dan checken wat hij heeft teruggekrabbeld, foto’s bekijken en waar en met wie hij allemaal uithangt enzo…neee nooit.”

Maar vooral begrijpt ze niet waarom hij haar zonder uitleg links heeft laten liggen. Ze kan zonder die uitleg niet beginnen aan haar verwerkingsproces. Dus verwacht ze dat hij netjes afscheid van haar komt nemen. In Wees een Koning laat Khadija de manier van afscheid nemen zien.